Moldavische wijn, steeds meer gericht op het Westen

Moldavische wijn is in Nederland zeer onbekend. Dat is begrijpelijk maar eigenlijk onterecht. Want Moldavië is een echt wijnland. Er wordt al duizenden jaren wijn gemaakt. Voorheen ging die voornamelijk naar Moskou. Tegenwoordig kijken de Moldavische wijnhuizen liever naar het Westen. Ze proberen wijnen te maken die vooral aansluiten bij onze smaak.

De Moldavische wijngeschiedenis is al vijfduizend jaar oud. De Moldavische wijnbouw kende een bloeiperiode tijdens het beroemde koningschap van Stefan cel Mare in de 14e en 15e eeuw. Maar haar grootste hoogtepunt bereikte Moldavië in de 19e eeuw. Wijnboeren werden actief door de regering ondersteund. Wijnboeren maakten internationaal furore. De reputatie van Moldavië als producent van zeer verfijnde wijnen was gevestigd. Daar is na jaren Sovjet-Unie niet veel van over. Maar Moldavië is langzaam maar zeker op de weg terug.

Druivenrassen in Moldavië

Veel van de Moldavische wijngaarden zijn aangepland met bekende, Franse druiven. Er worden niet veel maar wel steeds meer inheemse rassen verbouwd als de Rara Neagră, de Fetească Albă, de Viorica, de Floricica, de Alb de Onițcani en de Fetească Neagră. De Moldavische wijnmarkt wordt gedomineerd door enkele grootschalige wijnhuizen. Ze werken samen in het Moldavische Wijngilde en ze verkopen hun wijnen tot ver over de landsgrenzen.

De wijngaarden liggen in een glooiend landschap op dezelfde breedtegraad als de Bordeaux. Ongeveer een tiende deel van het land is ermee bedekt. Geen enkel ander Europees land komt ook maar in de buurt van dit hoge percentage. Het was een ideetje van de voormalige Sovjet-Unie. De Russen onderkenden de potentie van wijnland Moldavië. Ze breidden het aantal wijngaarden flink uit en lieten gigantische wijnkelders aanleggen. Voor 's lands (beroerde) economie is de wijnbouw dan ook een van de belangrijkste sectoren.

Een groot deel van de Moldavische wijn gaat naar Rusland. Daar is Moldavische wijn nog steeds een begrip. De kelders van het Kremlin schijnen nog steeds vol te liggen met prestigieuze Moldavische wijnen. Ten tijde van het communisme was de hoeveelheid weliswaar belangrijker dan de kwaliteit, maar de partijbonzen in Moskou wisten daarop voor zichzelf wel een paar Moldavische uitzonderingen te regelen. Ook naar de buurlanden Roemenië en Oekraïne vinden Moldavische wijnen gretig aftrek.

De toekomst van de Moldavische wijn

Moldavië heeft alles wat je als wijnland kan wensen. De bodem, een ideaal klimaat, verkoeling van de Zwarte Zee en eeuwenoude ervaring. Maar het land kampt nog steeds met armoede, bureaucratie en vooral met een onbekend imago. Het is de vraag of er snel een doorbraak naar West-Europa zal komen.

Lang leek Moldavië een 'unique selling point' te missen. De Moldaviërs kunnen uitstekende wijnen maken van Franse druiven. Dat kunnen de grote wijnhuizen uit Chili, Australië en Argentinië ook. Dat is lastig concurreren. De toenemende transportkosten spelen de Moldaviërs nu in de kaart. Bovendien is het duurzamer om de wijn van minder ver te halen. Het gebrek aan typisch Moldavische inheemse druiven wordt teniet gedaan door wijnmakers die Viorica, Rara Neagra, Floricica en Alb de Onitiani aanpraten. Steeds meer Moldavische wijnhuizen weten hun wijnen inmiddels in West-Europese landen te verkopen. Hun wijnen worden goed ontvangen.