De beste wijnen uit Goerië in Georgië

Goerië ligt in het westen van Georgië, aan de Zwarte Zee, tussen Samegrelo in het noorden en Adzjarië in het zuiden. Het heeft een subtropisch klimaat en is de vochtigste regio van het land. Goerië is altijd een bescheiden wijngebied geweest, zonder grote wijnhuizen. Toch heeft het een aantal bijzondere inheemse druiven en een kleine groep wijnmakers die de mogelijkheden van de regio serieus onderzoekt.

Langs de kust is Goerië vlak en soms moerassig, maar landinwaarts verandert het snel in een doolhof van beboste heuvelruggen, steile uitlopers en diepe dalen. De regio bestaat grofweg uit drie delen. Ozoergeti in het zuiden ligt het dichtst bij zee en is vrij vlak. Lantsjchoeti in het noorden stond vroeger bekend om zijn makers van qvevri. Tsjochatauri in het oosten is het meest heuvelachtig, met de steilste hellingen en de meeste wind. De beste wijnen kwamen altijd van de zonnige heuvels, niet van de vochtige kuststrook. Langs de kust worden vooral graan, groenten en thee verbouwd.

Druiven en wijnstijl

Hoewel het er relatief koel is, staat Goerië vooral bekend om zijn rode druiven, zoals Chkhaveri, Ojaleshi, Chvitiluri, Jani, Skhilatubani en Aladasturi. De wijnen van deze druiven uit Goerië zijn meestal licht en levendig, met weinig tannine en frisse zuren. Van oudsher gisten ze maar kort op de schillen, vaak niet meer dan een week.

De bekendste druif is Chkhaveri, een laatrijpend ras met zeer hoge zuren. Er werden in het verleden vaak halfzoete rosés van gemaakt waar wij als doorgewinterde wijnliefhebbers niet meteen blij van worden. Gelukkig zijn er tegenwoordig ook serieuze wijnmakers die van de druiven uit Goerië droge wijnen proberen te maken. Ook de Jani-druif trekt weer aandacht, net als de combinatie van Jani en Skhilatubani. Bij de witte druiven wordt Tsolikouri uit Imeretië aangeplant omdat die vrij goed tegen schimmelziekten kan. Dat is in het relatief vochtige Goerië een heel gunstige eigenschap. Andere oude Goerische druivenrassen worden in kleine hoeveelheden opnieuw aangeplant door pionierende wijnmakers.

Traditie en vernieuwing

Traditioneel groeiden de wijnstokken omhoog langs bomen, een methode die veel druiven opleverde maar geen hoge kwaliteit. De serieuze wijnmakers die nu in de regio aan het experimenteren zijn, zijn daarvan afgestapt. Sommigen houden de hoge stokken maar geleiden ze aan draad, zodat de druiven voldoende zon en lucht krijgen en de opbrengst lager blijft. Er zijn in Goerië nog maar enkele serieuze wijnbedrijven. De vernieuwing komt van een kleine groep gepassioneerde wijnboeren die oude kennis combineren met moderne inzichten. Of dat tot grote wijnen leidt, moet de toekomst uitwijzen, maar de basis is gelegd.